Waarom we onze badkamerverwarmers onder zware droogte- en hitteomstandigheden testen
Wanneer we infraroodverwarmers voor badkamers ontwikkelen, streven we ernaar om een IP55-classificatie te bereiken. Met andere woorden: de behuizing moet stof buiten houden en bestand zijn tegen waterstraalen die van alle kanten op hem worden gericht.
Maar in een badkamer gaat het niet alleen om af en toe wat water dat erop terechtkomt. Het is een constante cyclus van veel stoom en grote temperatuursverschillen. Daarom testen we deze apparaten niet alleen in de praktijk – we onderwerpen ze eerst aan strenge droogte- en hitteproeven voordat ze de fabriek verlaten.
Het probleem met stoom
Stoom is gevaarlijk: het kan zich nestelen in spleten waar vloeibaar water niet kan komen. Stel je voor dat de verwarmer ‘ademt’. Wanneer hij aan- en uitgaat, wordt de lucht in de behuizing uitgerekt en samengeperst. Dit creëert een vacuüm-effect dat vochtige lucht recht langs de sluitingen en dempingen leidt. Als deze sluitingen verslechteren, komt het vocht in contact met de bedrading en het infraroodelement. Hierdoor kunnen er oxidaties optreden of er kan zelfs een kortsluiting ontstaan. We willen liever dat dit probleem in ons laboratorium wordt vastgesteld, dan dat het zich voordoet bij de klant.
Het testen van de sluitingen
Om dit te testen, stoppen we de apparaten in een klimaatkamer. We verhogen de temperatuur en luchtvochtigheid en laten de apparaten daar gewoon staan. We zijn niet op zoek naar een ‘goed resultaat’ op de eerste dag. We willen zien hoe de materialen zich gedragen na verloop van tijd. Zullen de sluitingen krimpen? Zullen de waterdichte coatings barsten wanneer het heet wordt?
Als er lekkages optreden, gaan we terug naar het beginpunt. We vervangen dan het materiaal van de sluitingen of passen de toleranties van de behuizing aan. Het is een moeilijk proces, maar het is de enige manier om er zeker van te zijn dat de IP55-classificatie echt betekenis heeft na twee jaar gebruik.
Het lastige gedeelte
Er is echter één probleem: als je de sluitingen perfect waterdicht maakt, dan is dat goed voor de waterbestendigheid, maar dan creëer je in feite een oven. Alle hitte blijft dan binnenin, waardoor de interne onderdelen beschadigen kunnen raken. Als we de sluitingen te strak maken, wordt de levensduur van de lamp enorm verkort.
Het is dus een kwestie van balans vinden. We besteden veel tijd aan het afstellen van de ventilatie en het oppervlak van de koelmiddelen, zodat de apparaten droog blijven zonder dat ze oververhit raken. Het vereist wat proberen en fouten maken, maar zo kun je een verwarmer maken die echt lang meegaat.